ÇOCUKLUĞUM - Kenan DOĞAN

13 Temmuz 2019 Cumartesi

Çocukluğum..!
Geçip gidiyorum buralardan
Yıllardır bir el atılmamış
Yağmurlu, çamurlu yollardan
Geçip gidiyorum 
Her şeyi aynı kalmış
Küçük, 
Islak,
Eksik, 
Karanlık fakat
Huzurlu gecekondulardan

Şimdi geçtiğim yer,
Bir zamanlar,
Derin bir çukur misali
Tenha…
Dört bir yanı sapsarı
Kurak toprak…
Burası 39. sokak 
Bu sokakta anılarım 
Anılarım kırık dökük 
Kendiliğinden akıyor
Ardı ardına gözyaşlarım
Birden bire;
Paramparça her yanım

Bu mahalle çocukluğum
Çocukluğum yokluk
Kiremit çatılı 
Gül, çam, dut, asma ağaçları olan 
İki göz mutlululuk...
Çocukluğum;
Belki bir başarı öyküsü
Bir yanı yetim,
Yarım kalmış hasret türküsü

Çocukluğum;
Düşüp kalktığım 
Diz kapaklarımdan yara aldığım 
Somya altlarında
Seyhan kenarında 
Yalnızlığımla konuştuğum, 
Bir bir aştığım engellerle dolu
Kabarmış bir yürekte zorluk…

Çocukluğum;
Kiralanan bisiklet
Saklambaç, 
Çelik çomak...
Baba eli tutamamış 
İçimde kalan burukluk… 

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI