YALNIZLIK VE SANAT ÜZERİNE DÜŞÜNCELER… - Muzaffer KOLİK

29 Temmuz 2019 Pazartesi

Yalnız insanlar,bizim görmediğimiz(göremediğimiz) şeyleri görürler. Dünyaya son derece duyarlı bir bakışla bakarlar.  Yalnızlık, derin düşünce ve dünyadan elini eteğini çekme hali; ruhuinceltir. Keskinleştirir. Biz ise insanlarla görüşerek, düşünmekten kaçınarak ve yeryüzü zevklerine dalarak ‘ köreltiriz’ onu…

İşte bu nedenle bizim göremediklerimizi görürler. 

Bir odada yalnız başına kalan insan, saatin tik-tak ‘ larını açık seçik duyar.Ama odaya birisi girer şey hakkında söz etmeye başlarsa  saatin sesi duyulmaz olur.   Saat, susmamıştır, durmamıştır, vuruşlar duyulmaz hale gelmemiştir oysa…

Ne büyük bir aldatmacadır Sanat;  içtenlikten söz ettiğinde.

Oturup kimi sorunlar üzerine yazmaya başlarsanız – çoğu kez düş gücünüzle- öyle bir geçer ki zaman, acaba yanıldım mı diye sorarsınız kendi kendinize…
Sanatın farklı alanlarına baktığımız da’’Betimleyici şiir – tarihsel olaylar – doğa ‘ nın fotoğrafları( ne ürkütücü bir kelime)  daha güvenilir belki…Ama o da zavallı ve çok kısa ömürlü…

Son söz: Üstat Necip Fazıl'dan "Nara ki bıçak, sille ki tokat. Zift dolu gözlerde karanlık kat kat. Beni kimsecikler anlamaz madem, öp beni alnımdan sen öp seccadem..."

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI